Hesperian Health Guides

ເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນສ່ວນຫຼາຍຈື່ງເປັນພະຍາດເບົາຫວານ?

ພະຍາດເບົາຫວານ ແລະ ພະຍາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຫົວໃຈເຊັ່ນ: ພະຍາດຄວາມດັນເລືອດສູງທີ່ເຄີຍສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ບັນດາປະເທດທີ່ຮັ່ງມີ. ປັດຈຸບັນນີ້ ບັນດາປະເທດທີ່ມີລາຍໄດ້ຕໍ່າກໍໄດ້ຮັບຜົນກະທົບເຊັ່ນດຽວກັນ. ພະຍາດນີ້ເກີດຂື້ນເມື່ອວິທີການດຳລົງຊີວິດມີການປ່ຽນແປງ. ອາຫານໃໝ່, ສານເຄມີໃໝ່, ວຽກເຮັດງານທຳໃໝ່ ແລະ ວິທີການດຳລົງຊີວິດມີການປ່ຽນແປງກ່ຽວກັບການກິນ ແລະ ການອອກກຳລັງກາຍ. ການປ່ຽນແປງເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ການດຳລົງຊີວິດງ່າຍຂື້ນ ແຕ່ມັນຊຳ້ພັດເພີ່ມປັດໃຈສ່ຽງຕໍ່ພະຍາດເບົາຫວານ ແລະ ພະຍາດຊຳເຮື້ອອື່ນໆ. ແຕ່ລະປີມີຄົນເປັນພະຍາດເບົາຫວານເພີ່ມຂື້ນ ແລະ ກໍພົບໃນຄົນໜຸ່ມຫຼາຍຂື້ນ.

two women talking on a bus.
ຂ້ອຍກັບມາຮອດບ້ານຊ້າຕະຫຼອດ ສະນັ້ນ ຊື້ອາຫານສຳລັດຮູບມາກິນ ແມ່ນສະບາຍກ່ວາ
two teenagers leaving a fast food restaurant..
ກິນແບບນີ້ຂ້ອຍກໍອີ່ມແລ້ວ ພ້ອມກັບລາຄາບໍ່ແພງອີກ ສະນັ້ນ ເຮົາສາມາດກິນຢູ່ນີ້ໄດ້ທຸກມື້
ອາຊີບທີ່ຄົນເຮັດສ່ວນຫຼາຍ ແລະ ການໃຊ້ຊີວິດຢູ່ໃນເມືອງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍ່າງຫຼາຍ. ພວກເຂົາອາດນັ່ງເຮັດວຽກໝົດມື້ອີກ ຫຼືກິນອາຫານຜ່ານຂະບວນການຜະລິດ ແລະ ອາຫານຈາກໂຮງງານ.


ສະຖານທີ່ແຫ່ງໃໝ່, ບັນຫາໃໝ່

NWTND Diab Page 8-3.png

10 ປີຜ່ານມາ ອາມິວຄາ ແລະ ເຊເຣນາ ອອກຈາກບ້ານເພື່ອໄປຊອກວຽກຢູ່ໃນເມືອງ.

ໃນຂະນະນັ້ນການດຳລົງຊີວິດກໍສະບາຍຂື້ນ. ແທນທີ່ ເຊເຣນາ ຈະຂຸດດີນ ແລະ ເຮັດວຽກຢູ່ໃນຟາມໝົດມື້ຄືເມື່ອກ່ອນ, ດຽວນີ້ລາວເຮັດວຽກຢູ່ໂຮງງານແຫ່ງໜຶ່ງ. ລາວນັ່ງຫຍິບເຄື່ອງໝົດມື້. ສ່ວນ ອາມິວຄາ ແມ່ນເຮັດວຽກກວດພື້ນຢູ່ທີ່ສະຖານີລົດໄຟ.

NWTND Diab Page 9-1.png

ຕອນຢູ່ບ້ານພວກເຂົາຍ່າງໄປທຸກບ່ອນ ແຕ່ຢູ່ໃນເມືອງການຍ່າງແມ່ນອັນຕະລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈື່ງຂີ່ລົດເມ. ອາມິວຄາ ເຄີຍຫຼີ້ນກິລາເຕະບານທຸກໆຕອນແລງ ແຕ່ດຽວນີ້ລາວມັກຈະເຂົ້າບາ ແລະ ກໍເບິ່ງກິລາທາງໂທລະພາບເພື່ອຜ່ອນຄາຍ.

ອາຫານທີ່ພວກເຂົາກິນກໍມີການປ່ຽນແປງເຊັ່ນດຽວກັນ. ແທນທີ່ຈະກິນອາຫານທີ່ພວກເຂົາປູກ ຫຼືເກັບມາ ແຕ່ດຽວນີ້ພວກເຂົາຊື້ອາຫານສຳເລັດຮູບກິນ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີລົດຊາດຫວານຈາກທ້ອງຖະໜົນ ຫຼືອາຫານກະປ໋ອງຈາກຮ້ານຄ້າ. ອາຫານເຫຼົ່ານີ້ມີລົດຊາດດີ, ຫາກິນໄດ້ໄວ ແລະ ກໍສະດວກສະບາຍ. ແຕ່ອາຫານທີ່ຜ່ານຂະບວນການປຸ່ງແຕ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມີສ່ວນປະກອບຂອງນຳ້ຕານຫຼາຍ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສານເຄມີ.

Lo NWTND Diab Page 9-2.png


ເຊເຣນາ ແລະ ອາມິວຄາ ນຳ້ໜັກກຳລັງເພີ່ມຂື້ນ ແລະ ທ້ອງກໍໃຫ່ຍອອກ. ກ້າມຊີ້ນຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ແຂງແຮງຄືຕອນທີ່ພວກເຂົາເຮັດວຽກຢູ່ຟາມ. ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກວດເລືອດຊອກຫາພະຍາດເບົາຫວານ, ທາດນຳ້ຕານໃນເລືອດຂອງ ອາມິວຄາ ແມ່ນສູງເລັກນ້ອຍ ສ່ວນ ເຊເຣນາ ນັ້ນເປັນພະຍາດເບົາຫວານແລ້ວ ພ້ອມກັບມີອາການເຈັບເສັ້ນປະສາດຂອງຕີນ.

NWTND Diab Page 9-3.png

ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການດ້ານຂະພາບໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ ເຊເຣນາ ວາງແຜນເພື່ອຍ່າງແບບໄວອ້ອມໂຮງງານກັບເພື່ອນຮ່ວມງານທຸກໆມື້ໃນເວລາກິນເຂົ້າທ່ຽງ. ລາວໄດ້ແນະນຳໃຫ້ ອາມິວຄາ ດື່ມນຳ້ທີ່ຢູ່ບ່ອນເຮັດວຽກແທນທີ່ຈະໄປດື່ມ ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີລົດຊາດຫວານ

ເມື່ອກັບມາບ້ານ ພວກເຂົາຈະປຸງແຕ່ງອາຫານກິນເອງໂດຍໃຊ້ຜັກສົດທີ່ພວກເຂົາຊື້ມາແຕ່ຕະຫຼາດ. ຫວັງຢ່າງຍິ່ງວ່າ ກ່ານປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຄຸມພະຍາດເບົາຫວານໄດ້.


This page was updated: ໑໑ ພຶດສະພາ ໒໐໑໘